สักวันนึง.. เราต้องโตขึ้น

สักวันนึง.. เราต้องมีภาระมากขึ้น

สักวันนึง.. เราคงไม่ได้เจอเค้าบ่อยเท่านี้

สักวันนึง.. เราคงจะห่างกัน

สักวันนึง.. เรื่องราวของเรามันคงจะต้องจบลง

ไม่ว่าจะด้วยทางใดทางนึง..

ยังไง.. งานเลี้ยงก็ต้องมีวันเลิกรา..

. . . . . . .

เราไม่รู้ว่า.. วันเวลาเหล่านั้นมันจะมาถึงเมื่อไหร่..

เราไม่รู้ว่า.. เรื่องราวระหว่างเราจะจบลงเช่นไร..

เรารู้แค่ว่า.. สักวันนึง.. มันคงต้อง "จบ"

. . . . . . .

เวลาค่อยๆทำหน้าที่ของมันไปเรื่อยๆ ไม่เคยเหนื่อย ไม่เคยหยุดพัก..

วันเวลาผ่านไป.. เหตุการณ์ต่างๆก็เปลี่ยนแปลง..

ณ ตอนนี้.. เรากำลัง "กลัว"

กลัวอนาคตที่ยังไม่มาถึง.. กลัวว่าเรื่องราวของเรา มันจะต้องถึงจุดจบ..

และยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ ถ้าวันใดวันหนึ่งเรื่องราวเหล่านี้มันจะจบลง โดยเรายินยอม.. โดยเราไม่ได้ตั้งตัว..

ทำไมนะ.. ทำไมเราต้องรักใครที่มันเหมือนไม่มีทางที่จะเป็นไปได้..


ทำไมเราต้องรักใครที่ไม่ใช่คนใกล้ตัวเรา.. คนที่เราไม่สามารถจะอยู่เคียงข้างเค้าได้เสมอ..

ทำไมเราต้องรักคนที่คำว่า "ภาระ" และ "หน้าที่" อาจจะหยุดความสัมพันธ์ของเราได้..

. . . . . . .

เราไม่รู้ว่า.. เรื่องราวของเราจะจบลงเมื่อไหร่..

เราไม่รู้ว่า.. วันนึงสิ่งที่เรากลัวจะมาถึงมั้ย..

เราไม่รู้ว่า.. เราจะเป็นแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน..

เท่าที่เรารู้.. และเท่าที่เรากำลังทำ.. คือเรากำลังพยายามรักษาความรู้สึกดีๆ เก็บเกี่ยวเรื่องราว ประสบการณ์ดีๆไว้ให้ได้มากที่สุด.. เผื่อว่าวันใดวันหนึ่ง เมื่อเราต้องแยกจากกันไป.. เมื่อเราไม่ได้มีโอกาสได้เจอกันอีก.. วันนั้น.. ความรู้สึกดีๆ มันจะตราตรึง ติดอยู่ในหัวใจของเรา.. ติดอยู่ในความทรงจำของเราไม่ลบเลือน..

เวลาอาจจะผ่านไป.. เราอาจจะไม่เหมือนเดิม..

แต่ความรู้สึกดีๆที่ให้เธอ.. มันคงไม่มีวันเปลี่ยนไป..

อยากให้เวลาเดินช้าๆ.. ให้เราได้มีโอกาสอยู่ด้วยกันไปนานๆ..

สำหรับคนที่กำลังใช้เวลาที่ผ่านไป.. อย่างไร้ประโยชน์..

เราขอให้ลองคิดดูดีๆแล้วกัน.. ว่าวันเวลาเหล่านี้.. โอกาสเหล่านี้.. มันจะมีนานเท่าไหร่ ไม่มีใครรู้.. ใช้โอกาส ใช้วันเวลาทุกวัน.. ทุกครั้ง.. ให้คุ้มค่าที่สุดเถอะ..

อย่าให้เวลาผ่านไป.. แล้วต้องมานั่งเสียดายทีหลังว่า "ไม่น่าเลย.."

สำหรับเรา.. เราจะพยายามรักษาเรื่องราวดีๆเหล่านี้ไว้ให้ได้นานที่สุด ให้ดีที่สุด.. เท่าที่เราจะทำได้..

เราว่าจะไม่อัพแล้ว ก้อมาอัพอีกจนได้ เดือนหน้ามหาลับเปิดแล้ว

 

เราเบื่อ เราไม่อยากไปเรียน โฮๆ เรียนมหาลัย ม่ายอาวววนะ

 

เราไม่ชอบเลย เบื่อๆ เรากลัวว่าพอมหาลัยเปิดเราจะไม่ค่อยมีเวลามาเล่นคอม

 

อ่ะจิ อาจจะต้องไปอยู่หอด้วย T________________________________T

 

ไม่เอานะ นิวอยากอยู่แต่ในโลกทีมีแต่คาเมะ

 

เราว่าเราเป็นหนักอ่ะ เฮ้อออ เราสนใจแต่เรื่องคาเมะ เราสนใจมากไป

 

เราไม่สนใจจะจำอะไร เราไม่สนใจเรื่องที่มันนอกเหนือจากคาเมะ

 

เพื่อนนิวคนนึงเคยบอกว่า เค้าน้อยใจนะ นิวสนใจคาเมะมากกว่าเค้า

 

นิวสนใจแต่คาเมะมากไป -*- เราเปงหนักว่ะ

 

แต่เราอ่ะ ใครไม่คุยเรื่องคาเมะกะเราก้อไม่คุยกะเค้านะ คือมันไม่มีเรื่องจะคุยอ่ะ โฮๆ

 

เกลียดตัวเองเหมือนกันแหละ

 

ทุกๆวันที่เราไปเรียน เราก้อไม่ค่อยได้เรียนหรอก นั้งเหม่อนั้งคิด เมื่อไหร่จะได้กลับ

 

บ้าน อยากกลับไปหาคาเมะ

 

บางครั้งที่เรารุสึกเบื่ออะไร หรือ เบื่อทุกอย่าง คิดว่าชีวิตนี้ไม่มีอะไรดีอีกแล้ว

 

คาเมะก้อเปงเรื่องเดียวที่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้น อย่างน้อยถ้ายังมีคาเมะอยู่ อะไรก้อคงไม่แย่

 

ไปหมด บ่อยๆที่เราเบื่อ เราท้อกับทุกอย่าง คาเมะเป็นเรื่องเดียวที่เรานึกถึงแล้วเรารุสึกดี

 

รุสึกว่ายังไงเราก้อต้องก้าวต่อไป

 

เวลามีรายการที่ถ่ายทอดสด เราจะดีใจมากๆเลย เราจะได้เห็นคาเมะภายในวันนั้น ถึงจะไม่ได้ดู

 

สดแต่ก้อหลังจากนั้นอีก 3-4 ชั่วโมงแค่นี้นิวก้อดีใจแล้วล่ะ นิวอยากรุความเปงไปของคาเมะในทุกๆวัน

 

เราไม่อยากรับรู้อะไรที่ไม่เกี่ยวกับคาเมะเลย เราอยากให้โลกแคบๆของเรามีแต่เรื่องคาเมะก้อพอ

 

ตอนนี้คาเมะเปงโลกทั้งใบของเราเลยล่ะ ในหัวมีแต่คาเมะ คาเมะ

 

ตอนเปิดเทอมนิวนอนตี 2 ทุกวันเพื่อจะนั้งอ่านรีพอร์ทคาเมะที่มาตอนดึกๆ นิวตื่นตี 5 ไป

 

โรงเรียน เราโคตรโทรมอ่ะ เพื่อนนิวบอกว่านิวพักบ้างเถอะ ไม่เอาอ่ะ นิวอยากรุความเปงไปทุก

วันของคาเมะนี่

 

นิวไม่อยากเรียนหนังสือ

 

นิวไม่อยากทำอะไร

 

นิวอยากอยุ่ในโลกที่มีแต่คาเมะ

 

ตั่งแต่นิวชอบคาเมะก้อเหมือนนิวเริ่มเดินมาบนเส้นทางเส้นทางหนึ่ง

 

เส้นทางที่แสนไกลนิววิ่งไปหาคาเมะอยู่นะ นิววิ่งบ้างเดินบ้างมาพร้อมกับคน

 

อีกมากมายทั้งไม่รุจักและรุจัก วิ่งไปนานๆเข้าพอหันไปดูข้างๆอีกที บางคนก้อหายไป

 

หายไปทีละคน สองคน มันก้อเศร้าๆนะ T____T

 

นิวดีใจที่ชอบคาเมะมาตั่งแต่ยังไม่เดบิวแล้วก้อผ่านช่วงเดบิวไปพร้อมๆกัน มีความสุขจัง

 

ตั่งแต่นิวชอบคาเมะมานิวไม่เคยเสียใจเลยที่นิวชอบคาเมะ นิวมีความสุขของนิว

 

แม่กะพ่อนิวเคยพูดว่าถ้าผลสอบออกมาไม่ได้ทำไงมัวแต่บ้าคาเมะอยู่นั้นแหละ

 

นิวไม่ชอบอย่ามาโทดคาเมะได้ไหม ถ้าจะผิดก้อผิดที่นิวเอง อย่ามาโทดคาเมะเลย

 

สิ่งที่นิวสนใจที่สุดคือความรุสึกของคาเมะ นิวไม่อยากให้คาเมะเสียใจ กลุ้มใจ

 

ใครจะว่าเราเลวก้อเถอะ แต่เราเข้าข้างคาเมะอ่ะ ถึงคาเมะจะผิดเราก้อว่าคาเมะถูกละน้า -*-

 

ความรุสึกของคนเราเปรียบเทียบกันไม่ได้หรอก อย่าเอาความรุสึกเราไปเปรียบกับไคเลย

 

นิวชอบคาเมะในแบบของนิว นิวไม่ได้ชอบคาเมะมากกว่าไค แต่นิวชอบคาเมะมากเท่าที่นิวจะชอบได้

 

 

เกลียดตัวเองชะมัด

 

 

เราบ้าเนอะ เปงหนัก เพ้อเจ้อ

 

* อนาคตที่ว่า . . . ตอนนี้ต่างหากที่สำคัญ ก้อตอนนี้ชอบคาเมะมากเลยนี่น่า*

 

 

=__= " K2 BESTSELLER

 

 

อัลบั้มของใครเอ่ย อัลบั้มชื่ออะไรเอ่ย

 

คนแต่ง speacial happiness ชื่ออะไรนะ เหอๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่มีอะไรหรอกจับผิดมันไปยังงั้นแหละ

 

มันอาจจะไม่เกี่ยวอะไรกันหรอก เหอๆ

 

เรื่องนี้ . . . โนคอมเม้นจริงๆ

 

เรื่องจริง หรือ เพื่อ . .

 

เอาเหอะ มีแต่คาเมะกะคุณเคียวโกะเท่านั้นที่รู้

 

รอจิมุโฉะแถลงคำโกหก -*-

 

จะยังไงก้อเอาเหอะ แฟนๆจะพูดอะไร คิดยังไง . .

 

คิดถึงความรู้สึกคาเมะหน่อยเหอะ

 

หวังว่าคาเมะคงไม่เปงอะไรนะ เหอๆ

 

เราเข้าข้างมันจนวินาทีสุดท้าย เหอะๆ

 

* พุ่งนี้มิวสิคสเตชั้นแย้วว อยากดูคาเมะ

 

คาเมะจะเป็นไงบ้าง T^T

 

ps. เลิกทำตามกูกันซักทีเหอะค่ะ ไม่อยากจะด่า

 

อะไรก้อทำตามๆ คิดกันเองเปงไหมค่ะ 

 

เบื่ออค่ะ เมื่อไหร่จะเลิกทำตามเราว่ะ

 

งึ๊ดๆ ตอนนี้เราชอบคาเมะไม่ไหวแล้ว ชอบแบบไม่ไหวแล้วจริงๆ

 

ก่อนหน้านี้ที่คิดว่าเฉยๆกับคาเมะ มันไม่ใช่ โฮๆ เรากลับมาเหมือนเดิม

 

อีกแล้ว งึ๊ดด ชอบคาเมะมากไปจนล้น งึ๊ดดด มองไปทางไหนก้อมีแต่คาเมะ

 

โลกที่มีแต่คาเมะ ฮ่าๆ ชอบคาเมะจัง โฮๆ แบบว่าเค้าทำอะไร

 

ก้อน่ารักไปหมดอ่ะ เราว่าเราบ้าคาเมะมากไป สนใจแต่คาเมะ เหอๆ

 

กรี๊ดเพ้อเจ้อว่ะ . . . นั้งฟังเพลงที่คาเมะร้อง กรี๊ดดด ชอบเสียงคาเมะ

 

โฮๆ ชอบจังเลย ชอบทุกอย่างที่เป็นคาเมะแหละ งึ๊ดดดดด

 

เรากลับมารักกันเหมืนเดิมแล้วนะคาเมะ ฮ่าๆ ชอบมากกว่าเดิมอีก งึ๊ดๆ

 

ชอบคาเมะที่ซู้ดดดเลย